คำว่่า “เอื้อง ” สะท้อนความเป็นตัวตนแห่งกล้วยไม้สกุลหวายได้เป็นอย่างดี ด้วยความที่เป็นกล้วยไม้ป่าเป็นส่วนใหญ่ ในสกุลนี้ สาเหตุที่ผมเรียกว่า เป็นพี่ใหญ่แห่งกล้วยไม้อิงอาศัยก็เพราะว่า สกุลหวายเป็นกล้วยไม้ที่ใหญ่ที่สุดนั่นเอง ด้วยลักษณะลำลูกกล้วย เจริญเติบโตแบบแตกกอ ซึ่งมีรูปร่างลักษณะทั้งดอก ใบ และลำลูกกล้วยไม้แตกต่างกันออกไปอย่างกว้างขวางเป็นกล้วยไม้ที่มีการเจริญเติบโต

ส่วนกล้วยไม้ที่มีความสำคัญในด้านการตัดดอก ได้แก่ หวายมาดามปอมปาดัวร์ หวายซีซ่าร์ เอื้องผึ้ง เอื้องมอนไข่ เหลืองจันทบูร เป็นต้น

ลักษณะอื่นๆ ที่ไม่ค่อยมีความจำเพาะก็คือ มีใบออกเป็นคู่ตรงข้าม มีความหนาและแข็ง มักออกดอกเป็นช่อตั้ง หรือบางครั้งอาจเป็นลักษณะช่อแบบห้อยลง อาจมีกลิ่นหอมในบางชนิด

ยกตัวอย่างกล้วยไม้สกุลหวาย ที่น่าสนใจครับ ก็ตามนี้

1. เอื้องผึ้ง (Den. Aggregatum)
2. เอื้องช้างน้าว (Den.Pulchellum)
3. เอื้องเงิน (Den.Draconis Rchb.f.)
4. เอื้องแซะ (Den.Scabrilingue Lindl.)
5. เอื้องสายมรกต (Den.Chrysanthum Lindl.)

ภาพจาก : http://www.sukanya.freejoomlas.com/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=18&Itemid=55

Tags: Den. Aggregatum, Den.Chrysanthum Lindl., Den.Draconis Rchb.f., Den.Pulchellum, Den.Scabrilingue Lindl., กล้วยไม้สกุลหวาย, สกุลหวาย, หวาย, เอื้องช้างน้าว, เอื้องผึ้ง, เอื้องสายมรกต, เอื้องเงิน, เอื้องแซะ

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• เอื้องผึ้ง
• การเอาตัวรอดของกล้วยไม้ดิน หิน และใบไม้