หลายคนอาจแปลกใจทำไมผมถึง หยิบยกคำว่าเก้งก้าง มาเปรียบเทียบกับกล้วยไม้สกุลแนนเธอร่านี้ ก็เป็นเพราะรูปลักษณ์ที่สูงยาว เข่าดีหรือไม่อันนี้ก็ไม่อาจทราบได้ กล้วยไม้สกุลนี้เป็นกล้วยไม้ที่ลำต้นสูง แหล่งอาศัยของเค้ากระจายตาม จีนตอนใต้ พม่า ไทย ลาว กัมพูชา เวียดนาม มาเลเซีย อินโดนีเซีย และฟิลิปปินส์

กล้วยไม้สกุลแนนเธอร่าส่วนในประเทศไทยก็ มี 2 ชื่อเรียกขานตามนี้แหละครับ
- Renanthera coccinea (หวายแดงจันทบูร)
- Renanthera isosepala (หวายแดงประจวบ)

ลักษณะเฉพาะของกล้วยไม้สกุลนี้ หรือ คนส่วนใหญ่มักเรียกชื่อเล่น เค้าว่า หวายแดง ด้วยลักษณะคล้ายแมงปอ ปล้องยาว ข้อห่าง กลีบดอกด้านนอกใหญ่ คงเป็นด่านปรากาจญ์ด้านหน้าในการปกป้องศัตรู ว่าไปนั้น

บางครั้งเราอาจสับสน หลงเข้าใจผิด คิดเป็นอื่นว่า กล้วยไม้สกุลรีแนนเธอร่า เป็นกล้วยไม้สกุลแมลงปอ เพราะมีความคล้ายครึงกัน แต่มีเทคนิคในการแยก โดยการสังเกตลักษณะของกลีบดอก ดังนี้

กล้วยไม้สกุลรีแนนเธอร่า : กลีบดอกนอกจะใหญ่กว่ากลีบอื่น
กล้วยไม้สกุลแมลงปอ : กลีบดอกจะมีลักษณะคล้ายกันหมด

ยกตัวอย่างกล้วยไม้สกุลนี้ ได้แก่ แดงจันทบูรณ์  หวายแดงประจวบ etc.

ก็หวังว่า เพื่อนคงจะพอรู้จักหน้าตา ของกล้วยไม้สกุลแนนเธอร่า หรือ หวายแดงกันมากขึ้นนะครับ

ขอบคุณภาพจาก : http://photos4.hi5.com/0047/253/487/3L3WVy253487-02.jpg

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• ไม่พบเรื่องที่เกี่ยวข้อง

กล้วยไม้สกุลนี้ จุดขายอยู่ที่การผสมพันธุ์ ซึ่งสามารถผสมพันธุ์กับกล้วยไม้สกุลม้าวิ่ง (Doritis) สกุลแวนด้า (Vanda) สกุลรีแนนเธอรา หรือสกุลแมลงปอ (Arachnis) ด้วยคุณค่าในการนำดอกของฟาแลนนอปซิสมาเป็นดอกไม้ประดับแจกัน หรือเป็นของขวัญในโอกาสสำคัญๆ จึงทำให้มีผู้คนนิยมปลูกเป็นจำนวนมาก และเพื่อการค้ามากมายครับ

การเจริญเติบโตของกล้วยไม้สกุลฟาแลนนอปซีสนี้ จะเจริญเติบโตทางยอด ลักษณะ ต้นสั้น ใบกว้างค่อนข้างรี หนา อวบน้ำรากค่อนข้างใหญ่ ช่อดอกยาว ปกติจะมีใบติดอยู่กับลำต้น 5-6 ใบ

ที่อยู่อาศัยมักอยู่ ที่บริเวณทวีปเอเชียตั้งแต่ประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่นในประเทศเหล่านี้ พม่า ไทย ลาว มาเลเซีย อินโดนีเซีย ฟิลิปปินส์

กล้วยไม้สกุลฟาแลนนอปซีส ที่น่าสนใจ ได้แก่

เขากวางอ่อน
ผีเสื้อชมพู (Phalaenopsis lowii)
ผีเสื้อน้อย (Phalaenopsis parishii)
ตากาฉ่อ Phalaenopsis deliciosa (หรือ Phalaenopsis decumbens)

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• ไม่พบเรื่องที่เกี่ยวข้อง

หลายๆ คนมองรองเท้า เป็นเพียงสิ่งของที่ต้อยต่ำ แต่สำหรับตัวผมแล้วกลับคิดในอีกมุมมองหนึ่ง เพราะรองเท้าคอยกรีดกั้น ขวากหนาม หรือสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ต่างๆ ให้กับเรา อีกทั้งยังมีประโยชน์มากมาย เช่น ในแถบอีสานบ้านผมเมื่อเท้าเก่า ขาด จนไม่สามารถใช้ได้ ก็นำมาอ่อยไฟ ทำให้ไฟติดได้ดี

อย่าพึ่งเข้าใจผิดคิดว่า ผมจะมาเล่าประสบการณ์ในการก่อไฟ เอาเป็นว่าเข้าเรื่องเลยละกันครับ สำหรับกล้วยไม้สกุลรองเท้านารีนี้ อุปนิสัยของเค้าชอบขึ้นตามพื้นดิน หรือซอกหินที่มีใบไม้เน่าเปื่อยทับถมกันมานาน แต่ก็เป็นส่วนน้อยที่ชอบอาศัยอยู่ตามต้นไม้

ด้วยลักษณะที่เป็นเอกลักษณ์ ทำให้เราจำได้ค่อยข้างดี สำหรับกล้วยไม้สกุลรองเท้านารี ก็พูดกันตรงๆ ชื่อก็สื่อความหมายครับ เพราะกล้วยไม้สกุลนี้จะมีความคล้ายกับ รองเท้าของสตี บางครั้งคนก็เรียกรองเท้าแตะนารี รองเท้านารี ไปต่างๆ นานา หรือใครจะเรียกเกิบโบก นารี ก็คงไม่ผิด เหอะๆ

ด้วยลักษณะของดอกที่เป็นกระเป๋า ส่วนการเจริญเติบโตจะเจริญเติบโตแบบแตกกอ แต่ที่น่าแปลกคือกล้วยไม้สกุลรองเท้านารีนี้ไม่มีลำลูกกล้วย แน่นอนละรองเท้าแต่ละคู่ย่อมไม่เหมือนกัน รองเท้านารีก็เป็นอย่างนั้นเช่นกัน แตกต่างตามสายพันธุ์ หรือการผสมพันธุ์

ข้อสังเกตอีกอย่างนอกจากดอกที่เป็นเอกลักษณ์แล้ว ลักษณะใบส่วนใหญ่มักเป็นจุดคล้ายหินอ่อน

ยกตัวอย่างกล้วยไม้ในสกุลรองเท้านารี ก็ได้แต่

รองเท้านารีเหลืองตรัง
รองเท้านารีสุขะกุล

เอาเป็นว่าใครชอบรองเท้าคู่ไหน ก็เลือกกันไปครับ และขอให้ทะนุถนอมรองเท้าคู่นั้ันไว้ให้ดี ตลอดไป (เกี่ยวกันไหมนี่)

ขอบคุณภาพจาก : http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=doyngam&month=11-2007&date=16&group=15&gblog=10

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• การเอาตัวรอดของกล้วยไม้ดิน หิน และใบไม้

มาถึงกล้วยไม้ดิน อีกสกุลหนึ่งที่น่าสนใจไม่แพ้กันครับ นั่นก็คือ กล้วยไม้สกุลฮาบินาเรีย Habenaria spp. ซึ่งลักษณะของกล้วยไม้สกุลนี้ ก็เป็นกล้วยไม้ดิน ที่รู้ๆ กันครับ แต่ผมมองดูแล้ว กล้วยไม้สกุลนี้น่าจะรักสันโดด เพราะใบของเธอเป็นใบเดี่ยวเดียวดาย

การออกดอกยังไล่ ค่อยๆ ทยอยบานตั้งแต่โคนต้น ไปเรื่อยๆ ชอบออกดอกเป็นช่อ ที่ปลายของลำ้ต้นครับ

ยกตัวอย่างกล้วยไม้ที่น่าสนใจในสกุลฮาบินาเรีย ได้แก่ ลิ้นมังกร นางอั้ว และนายอั้วปากฝอย

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• เจอกันที่จุดนัดพบก่อนออกเดินทาง
• องค์ประกอบของดอกกล้วยไม้
• สกุลกุหลาบ คุณค่าแห่งการผสมพันธุ์แก้ตัว
• ลักษณะดอกกล้วยไม้
• ลักษณะของลำต้นกล้วยไม้

จริงๆ แล้วผมเองชอบกล้วยไม้สกุลนี้นะครับ โดยเฉพาะเพชรหึง ที่ลำต้นแบบลำลูกกล้วย แตกกอ เป็นกล้วยไม้ที่มีขนาดใหญ่ มองดูแล้วมันขลังๆ และน่าเกรงขาม (ดูลำต้นและใบ
) แต่มีสิ่งหนึ่งที่น่าสนใจคือ กล้วยไม้สกุลนี้แปลกในส่วนของรากที่ชี้ขึ้นบน หรือไปด้านข้าง แทนที่จะดิ่งลงพื้นดิน

ลักษณะแห่งความนุ่มนวลของดอก ก็เป็นลักษณะแบบสีน้ำตาลแต้ม หรือไม่ก็อาจมีสีแดงอมม่วงแต้ม กลีบดอกมันเป็นสีเหลืองอมเขียว ออกดอกเป็นช่อ

กล้วยไม้สกุลแกรมมาโตฟิลลัมในประเทศไทยมีเพียงชนิดเดียว และเป็นชนิดที่มีต้นใหญ่โต ผู้คนมักเอ่ยนามว่า เอื้องเพชรหึง ว่านเพชรหึง และว่านหางช้าง

คุณอาจสนใจเรื่องนี้

• ว่านเพชรหึง ฉันหึงเธอนะ..เกี่ยวกันไหม?